Zbojnickie Korycisko
Zbójnickie Korycisko ma ok. 2 km długości. Ciągnie się od Wyżniego Staroleśnego Ogrodu ku podnóżom Jaworowych Szczytów i Graniastej Turni. Od północno-wschodniej strony ograniczają je (kolejno od dołu): zachodnia część Niżnich Strzeleckich Spadów, zbocza Strzeleckiej Turni, Niżnie Siwe Spady i południowo-zachodnie zbocze masywu Jaworowego Szczytu (ściślej: Jaworowe Baszty, które są urwiskiem Jaworowej Galerii — ich opis znajduje się w rozdz. Główna grań Tatr). W dolnej części Zbójnickiego Koryciska, już ponad miejscem, gdzie opuszcza je znakowany szlak turystyczny „przenosząc się" do Warzęchowego Koryciska, na wysokości ok. 1780 m n.p.m. znajduje się skaliste przewężenie, zw. Staroleśna Bramą (Brana Vel'kej Studenej Doliny). Dalej ku północnemu zachodowi, ale ponad dnem doliny, a u stóp południowej ściany Strzeleckiej Turni, znajduje się lekko pochyły taras, na którym leżą trzy Niespodziane Stawki (Studene plesa). Taras ten to Niespodziany Ogródek (Strelecka plośina). Najniżej leży, zgodnie z nazwą, Niżni Niespodziany Stawek (Nizne studene pleso), nieco powyżej niego znajduje się Pośredni Niespodziany Stawek (Prostredne studene pleso) — oba na tyle małe, że nie znalazły się dotychczas w strefie zainteresowania geodetów: ich rozmiary są nieznane. Największy i najwyżej położony jest Wyżni Niespodziany Stawek (Yyśne studene pleso) (1808 m n.p.m., 1500 m2). Z Niżniego Niespodzianego Stawku wypływa Niespodziany Potoczek (Studeny potóćik), który jest jednym z licznych dopływów Staroleśnego Potoku. Ten ostatni powyżej Staroleśnej Bramy (a więc i przy ujściu Niespodzianego Potoczku) występuje (wyłącznie w polskich źródłach) jako Wyżni Staro-leśny Potok. W górnej części Zbójnickiego Koryciska, która w słowackiej literaturze występuje jako Zbojnicky spad, w pewnym oddaleniu od pozostałych zbiorników wodnych, u podnóża południowo-wschodniego zbocza Zbójnickiej Kopki znajduje się maleńkie, często niemal zupełnie wysychające oczko wodne: Zbójnickie Oko (Zbojnicke oko) (ok. 1990 m n.p.m.).