Starolesny Szczyt
Staroleśny Szczyt (2476 m n.p.m.) jest najwyższym obiektem w grzbiecie między Małą Wysoką a Sławkowskim Szczytem. Od Zwalistej Turni, która znajduje się bliżej Małej Wysokiej, oddziela go trójsiodłowa przełęcz Zwodna Ławka (Zvodna lavka). Jako jeden z nielicznych w Tatrach ma aż cztery wierzchołki. Trzy z nich wznoszą się w głównej osi wspomnianego grzbietu. Najbliżej Zwodnej Ławki znajduje się zachodni wierzchołek (w polskich przewodnikach: Pawiowa Turnia), który jest węzłowym punktem dla odgałęziającego się mniej więcej ku południowi grzbietu Z Granatami Wielickimi. Mniej więcej w centralnym punkcie szczytowych partii znajduje się główny wierzchołek, tj. Klimkowa Turnia. Na południowy wschód od niej wznosi się drugi pod względem wysokości wierzchołek — Tajbrowa Turnia. W najwyższej części grzbietu z Granatami Wielickimi znajduje się Kwietnikowa Turnia, czyli południowo-zachodni wierzchołek masywu. Od grani Granatów Wielickich oddziela ją Kwietnikowa Przełączka, z której na stronę Doliny Wielickiej opada wspominany kilkakrotnie Kwietników Żleb. Staroleśny Szczyt charakteryzuje się niezwykle oryginalną sylwetką, którą trudno zaliczyć do pięknych. Odzwierciedla to jego słowacka nazwa, której polski ścisły odpowiednik może nieco szokować: 'brodawka'. Nazwa ta jest wiernym tłumaczeniem wcześniejszych: niemieckiej, a także węgierskiej — Warze i Bibircs. Do ok. 1875 r. Staroleśny Szczyt nazywano powszechnie Wysoką, a jeszcze wcześniej (na panoramie Georga Buchholtza juniora z 1717 r.). Mons Kastenberg seu Turres (zob. dalej). Polska nazwa pochodzi od wsi Starej Leśnej lub raczej od Doliny Staroleśnej.
sprawdzone inwestycje | super noclegi muszyna centrum