Slawkowy Szczyt
Grzbiet, który odgałęzia się od Małej Wysokiej ku południowemu wschodowi, jest zakończony potężnym, rozłożystym, granitowym masywem Sławkowskiego Szczytu (2452 m n.p.m.). Jego południowo-wschodnia grań, w połączeniu z przedłużającym ją lesistym grzbietem, ma długość ponad 5 km i w całości ogranicza od południowego zachodu Dolinę Zimnej Wody i dolną część Doliny Staroleśnej, oddzielając je od szerokiego, południowego zbocza tego masywu, to jest, m.in. od Wielkiego Języka (zob. opis Doliny Sławkowskiej). Miejsce, w którym grań przeobraża się w przedłużający ją lesisty grzbiet, jest wyraźnie zaznaczone obszernym tarasem, słynącym ze wspaniałych widoków i kilku wyciągów narciarskich. Taras ten znany jest pod nazwą Siodełko albo Smokowieckie Siodełko (Hrebienok) (1285 m n.p.m.). Wiedzie nań ze Starego Smokowca stosunkowo szeroka, asfaltowa droga (zamknięta dla ruchu), obok której ciągnie się trasa naziemnej kolejki linowej i zielono znakowany szlak, który łączy Stary Smokowiec z Tatrzańską Jaworzyną przez Lodową Przełęcz i Dolinę Jaworową. Na wąskim, podłużnym tarasie Kazalnicy Smokowieckiej, który znajduje się kilkanaście metrów poniżej Siodełka, po stronie Doliny Zimnej Wody stoi Schronisko Bilika (Bilikova chata). Tylko nazwą i zewnętrznym wyglądem przypomina ono tatrzańskie schronisko turystyczne; w rzeczywistości jest to hotel górski wysokiej kategorii.