Przedpole Doliny Lommnickiej
U podnóża zbocza opadającego ku południowemu wschodowi z Łomnickiej Grani i progu, który podcina Dolinę Łomnicka, rozciąga się ogromny, lekko pochyły i prawie zupełnie zalesiony taras tworzący przedpole właściwej Doliny Łomnickiej i, w pewnym sensie, Doliny Huncowskiej. Nie ma on oficjalnej nazwy. Taras ten dzieli się na dwie nierówne części, z których większa, południowo-wschodnia to Łomnicka Ubocz. Wschodnia część, która występuje pod nazwą Huncowska Ubocz, stanowi otoczenie górnych partii dolnej części Doliny Huncowskiej i równocześnie przedpole Świstówki Huncowskiej. Granicę między Łomnicka Ubocza a Huncowska Ubocza wytycza, niski wał morenowy, który ciągnie się między korytami Łomnickiego Potoku i Jaszczerzyckiego Potoku, a od jego ujścia — Huncowskiego Potoku. Praktycznie cały ten obszar jest objęty obecnie ścisłym rezerwatem przyrody TANAP-u. Huncowska Ubocz (Huncovske uboćie) leży na północ od Łomnickiej Uboczy. W polskich źródłach jest dzielona na dwie części: dolną, tj. Niżnią Huncowska Ubocz, i górną, bardziej stromą i nieco mniej lesistą Wyżnią Huncowską Ubocz. Umowną granicą między nimi jest poziomica na 1250 m n.p.m. Wyżnią Huncowską Ubocz trawersuje wspomniana wcześniej ścieżka turystyczna z niebieskimi znakami z Łomnickiego Stawu, która niżej, zatoczywszy wielki łuk, przecina górną część Niżniej Huncowskiej Uboczy, dochodząc do pośredniej stacji kolei linowej Start. Na Niżniej Huncowskiej Uboczy, w pobliżu Tatrzańskich Matlar, znajdują się dwa znane źródła: Jana 0anov prameń) (964 m n.p.m.) i Loischa (Loischov prameń) — to ostatnie już prawie wśród zabudowań Tatrzańskich Matlar, przy niebiesko znakowanym szlaku, który wiedzie do Doliny Kieżmarskiej i dalej, przez Przełęcz pod Kopą i Dolinę Zadnich Koperszadów, do Doliny Jaworowej.